DAR ODDZIAŁYWANIA ZA POMOCĄ MAGNETYZMU

Nie należy utożsamiać magnetyzmu z hipnotyzmem: są to przedmioty dla zupełnie odrębnych gałęzi wiedzy. Magnetyzm działa na system nerwowy a potem zaczyna się jego wpływ uzdrawiający. Hipnoza działa na mózg a stąd na mięśnie. W stosowaniu magnetyzmu nie jest konieczne osłabianie woli pacjenta, magnetyzer działa przy pełnej świadomości pacjenta. Magnetyzm polega na przenoszeniu siły z jednego organizmu na drugi.

Dar oddziaływania za pomocą magnetyzmu jest zdolnością ducha, ukrytą w każdym człowieku. Należy ją tylko obudzić i rozwinąć, ażeby móc ją stosować. Lecz trzeba ją też pielęgnować w sobie i ochraniać. Każdy człowiek zupełnie bezwiednie przyciąga lub odpycha innych. Magnetyzm polega tylko na świadomym stosowaniu tej siły, innymi słowy – na udzielaniu swego magnetyzmu innym ze świadomym wysiłkiem. W działaniach tych rękę prawą uważa się za pozytywną, lewą zaś za negatywną. Prawa ręka przelewa prąd magnetyczny w ciało chorego, lewa zaś zamyka ten obwód. Magnetyzm łatwiej wypływa z rąk niż z innych części ciała. Organizm chorego wchłania część tych prądów, stąd też niebezpieczne jest oddziaływanie na większą liczbę chorych. Trzeba stale odpowiednimi metodami uzupełniać te straty. Jeśli ktoś choć raz zdecyduje się pomagać innym, to przez ten fakt tak przyspiesza drgania własnego organizmu, przez który przepływ sił jest aż tak duży, że trudno mu utrzymywać organizm w równowadze (z niewyczerpal- nych źródeł?). Ważna jest zgodność (harmonia) z pacjentem. Siły magnetyczne wchłaniane są przez system nerwowy, skąd trafiają do krwi i tkanek. Magnetyzerzy bardzo często działają rękami, oczami i wydechem. Jednak ręce odgrywają największą rolę. Przed zabiegiem magnetyzer powinien umyć ręce, wysuszyć a następnie chwilę pocierać jedną o drugą. Ten zabieg ma dać lepsze wypływanie magnetyczne. W ten sposób rozgrzane ręce są gotowe do pracy. H. Jackson poleca dodatkowo nastawienie mentalne do pracy. Oto formuła: „Ja chcę i mogę go uzdrowić. Mam zdolność i prawo uzdrawiania go. Posiadam ten dar na jego szczęście i mogę go wyleczyć”. Ta oto formuła powinna dać dużą siłę leczącym magnetyzerom. Pacjenta trzeba przy tym traktować z wyrozumiałością, lecz stanowczo. Z magnetyzera powinna emanować siła, spokój i opanowanie. Niezbędna jest tu siła wzroku. Magnetyzer powinien wpatrywać się w lewą źrenicę oka. Bardzo istotnym jest oddech nosem, który energetyzuje ciało magnetyzera. Magnetyzer absolutnie nie powinien pić alkoholu i palić papierosów. Natomiast spożywaniu posiłków powinno towarzyszyć świadome pobieranie z nich energii. Podczas zabiegów magnetyzer powinien skupić na sobie uwagę pacjenta. W gabinecie powinna panować absolutna cisza i żaden inny szczegół (oprócz magnetyzera) nie powinien przyciągać uwagi pacjenta. W czasie zabiegów pacjent powinien mieć oczy zamknięte. Sprzyja to koncentracji pacjenta na własnych doznaniach i zapobiega bezmyślnemu naśladownictwu magnetyzera.

Leave a Reply