DOKTRYNA MESMERA

– I. Istnieje wzajemny wpływ – pomiędzy ciałami niebieskimi, Ziemią oraz ciałami (jednostkami) ożywionymi.

– II. Istnieje fluid przenikający wszystko i nie znoszący próżni, którego subtelność nie pozwala na jakiekolwiek porównanie. Ze swej natury ten fluid zdolny jest do otrzymywania, rozszerzania i przenoszenia wszelkich wrażeń ruchowych i jest środkiem tego wpływu.

– III. To wzajemne oddziaływanie podporządkowane jest prawom mechanicznym do tej pory nieznanym.

– IV. Z powyższego oddziaływania wynikają efekty alternatywne, które można traktować jako przypływ i odpływ.

– V. Ten przypływ lub ten odpływ jest mniej lub więcej ogólny, mniej lub więcej poszczególny i mniej lub więcej złożony, a to w zależności od przyczyn, jakie go wywołują.

– VI. Dzięki tej właśnie „operacji”, najbardziej uniwersalnej ze wszystkich, jakie ofiaruje nam natura, ujawniają się aktywne oddziaływania pomiędzy ciałami niebieskimi, Ziemią i jej podstawowymi elementami.

– VII. Od tejże „operacji” uzależnione są właściwości materii i ciał zorganizowanych.

– VIII. Ciało zwierzęcia odczuwa alternatywne efekty oddziaływania tego czynnika na substancję nerwową, a więc jako pobudzenie nerwów (podrażnienie).

– IX. Wpływ ten manifestuje się szczególnie w ciałach ludzkich, powodując w nich właściwości takie, jakie posiada magnes. Analogicznie więc rozróżnia się przeciwstawne sobie bieguny, które mogą zostać połączone, zmienione, zniszczone (zlikwidowane) lub wzmocnione. Obserwuje się również zjawisko inklinacji magnetycznej.

Leave a Reply