DZIAŁANIE LEKARZA DUCHOWEGO

– ciele astralnym, czyli ciele życzeń (nazywanego również ciałem czuciowym) będącym wynikiem wzajemnego oddziaływania pragnień i odczuć. (W obu ciałach, tj. eterycznym i astralnym znajduje się 90% przyczyn chorób i cierpień):

– ciele mentalnym, tj. ciele z substancji chitta lub inaczej ciele umysłowym. Na ciele tym odciskają się wrażenia i „myślokształty”, pragnienia i dążenia.

Przyczyny każdej choroby, według A. Bailey, tkwią w zahamowanym życiu duszy. Sztuka ezoterycznego leczenia polega na takim „odprężeniu” duszy, by jej życie mogło popłynąć przez zespół organów posiadających określoną formę energetyczną. Dąży się do wyzwolenia energii duszy. Przyczyny fizyczne chorób, znajdujące odbicie w trzech ciałach (eterycznym, astralnym i mentalnym), tkwią w pragnieniach, uczuciach, wpływie otoczenia i poziomie rozwoju danej jednostki. Podstawową przyczyną jest prawo przyczyny i skutku, zwane karmą. Działaniem lekarza duchowego powinno kierować pięć zasad:

– Zasada I. Lekarz musi połączyć swą duszę, serce, mózg i ręce, by siła magnetyczna mogła spływać na chorego.

– Zasada II. Leczący musi przez czyste życie osiągnąć magnetyczną czystość.

– Zasada III. Leczący powinien poznawać wewnętrzne stany myśli uczuć tego, który pragnie pomocy.

– Zasada IV. Lekarz czy zespół ieczący musi swą wolę trzymać na wodzy. Miłość, a nie wola, jest czynnikiem uzdrowienia.

– Zasada V, Leczący zbiera energię w ośrodku, który odpowiada ośrodkowi chorego i po zsynchronizowaniu z nim przekazuje mu ją.

Leave a Reply