LECZENIE DUCHOWE I MAGNETYCZNE

W uzdrawianiu należy unikać wszelkiej przesady. H. Edwards zaobserwował, że ,,… niektórzy uzdrawiacze stoją z wyciągniętymi w górę rękoma z dłońmi zwróconymi ku górze, jak gdyby otrzymywali stamtąd moc leczniczą, którą następnie passami wcierają w ciało pacjenta. To wyobrażenie jest również wytworem fantazji. Tego rodzaju gestów należy unikać, hamują one tylko wysiłek leczenia…”

Harry Edwards rozróżnia leczenie duchowe i magnetyczne. Uzdra- wiacz przy leczeniu duchowym używa sil duchowych a przy leczeniu magnetycznym – magnetyzmu. Patrząc z zewnątrz, czasem trudno rozróżnić obie metody. Podstawowym warunkiem leczenia magnetycznego (eterycznego) jest uczucie sympatii do pacjenta i wewnętrzne pragnienie wzmocnienia go czy usunięcia choroby. Zabieg może przebiegać dotykowo lub bezdotykowo. Uzdrawiacz po prostu zbliża ręce (lub kładzie) do chorego miejsca z nastawieniem mentalnym dawania własnej energii. Energia ta może być kierowana siłą woli uzdrawiacza w określone miejsce pacjenta. Tylko trzymając (bądź dotykając) pacjenta za rękę, uzdrawiacz może przeprowadzić diagnozę poprzez odczuwanie jego dolegliwości na sobie. Uzdrawiacz poczuje wówczas chore miejsca pacjenta we własnym ciele, w organach odpowiadających organom chorego.

Magnetyczne leczenie jest najprostszą formą leczenia. Większość ludzi może oddawać swoją energię świadomie lub nieświadomie. Świadome oddawanie swojej energii jest często pierwszym krokiem leczenia duchowego.

Leave a Reply