Metody określania oddziaływania bioenergoterapeutycznego cz. II

– 6. Próby z komorą mgłową (Wilsona). Szklany cylinder posiadający aluminiowe dno, wypełniony alkoholem metylowym, ustawia się na bloku suchego lodu. Utworzy się w nim strefa mgły powstałej z alkoholu. Trzymając ręce w pobliżu cylindra, można wywołać ruchy falujące mgły. Test R.N. Millera (30). Doświadczenie to wykonywała również O. Worrall na odległość 600 mil, z pozytywnym efektem.

– 7. Bioenergoterapeuta oddziałuje na barwny strumień cieczy spływającej z kapilary w ustanej wodzie, w szklanym cylindrze. Barwna strużka cieczy wygina się lub przybiera fantazyjne kształty. Test genueński. Test ten przechodzą między innymi bioterapeuci zdający przed Komisją Weryfikacyjną.

– 8. Próbka wody po oddziaływaniu bioenergoterapeuty przepuszcza o kilkanaście procent więcej promieni podczerwonych niż kontrolna. Takie badanie przeprowadzane jest m.in. w Zakładzie Spektrometrii PAN. Test R.N. Millera.

– 9. Emisja ładunków na fotopowielaczu. Badania i analiza wyników wykazują odchylenie od normy w emisji pojedynczych fotonów na fotopowielaczu w czasie oddziaływania bioenergoterapeuty (SGGW- -Warszawa).

– 10. Badanie na miliwoltomierzu różnicy potencjału między palcami lewej i prawej ręki. Badany wkłada pałce do naczynia z solą fizjologiczną, skąd wychodzą przewody do urządzenia pomiarowego. Badania wykazały znaczne różnice potencjału u osób posiadających predyspozycje bioenergoterapeutyczne.

– 11. Badanie ciśnienia skurczowego i rozkurczowego przed i po oddziaływaniu bioenergoterapeutycznym. Obserwacja wzrostu i spadku ciśnienia u pacjentów po zabiegu jest dowodem oddziaływania na organizm żywy. Zdarzające się skoki ciśnienia tętniczego po zabiegu bioenergoterapeutycznym odbierane są bez skarg ze strony pacjenta. Zmiana przebiega w czasie od 0,5 do 3 minut. Nawet przy dużych skokach ciśnienia pacjent nie odczuwa bólu głowy.

– 12. Badania audiometryczne słuchu. Badania i wykres audiometryczny wykazują ewidentną poprawę słuchu u dzieci z uszkodzeniami słuchu (po oddziaływaniu bioenergoterapeuty).

– 13. Badania dynamometryczne. Następuje wzrost siły mięśni pacjenta po oddziaływaniu bioenergoterapeuty, co bada się za pomocą dynamometru (siłomierza).

– 14. Badania EEG. Stwierdzają u bioenergoterapeutów i pacjentów wzrost fal alfa w czasie wykonywanego zabiegu, czyli bioenergoterapeuta powoduje korekcje fal mózgu w kierunku wyciszenia (jak przy relaksacji i medytacji).

Leave a Reply