OPISY UZDROWIEŃ W DZIEJACH APOSTOLSKICH

– 3.0 Pewnego dnia Piotr i Jan wstępowali do świątyni koło godziny dziewiątej, a była to godzina modlitwy. Wnoszono tam właśnie człowieka, który był chory od urodzenia… Kiedy ujrzał Piotra i Jana, mających wejść właśnie do świątyni, poprosił o jałmużnę. Piotr – podobnie jak Jan – utkwił w nim wzrok i rzekł: „Spojrzyj na nas”. A on spojrzał uważnie na nich w nadziei, że od nich coś otrzyma. Lecz Piotr rzekł: „Srebra i złota nie mam, lecz co mam, to d daję: w imię Jezusa Chrystusa Nazareńskiego wstań i idź!” I ująwszy go za prawą rękę, podniósł go. Natychmiast stopy i kostki jego nabrały mocy. Podskoczywszy, stanął na nogach i zaczął chodzić…

– 5.16 Nawet z sąsiednich miast zbiegał się lud do Jerozolimy i znosił chorych i dręczonych przez duchy nieczyste. Wszyscy byli uzdrawiani…

– 8.8 Z wielu opętanych wychodziły nieczyste duchy z wielkim krzykiem, a liczni paralitycy i ułomni odzyskiwali zdrowie (św. Filip Diakon).

– 9.36 Była w Joppie pewna uczennica imieniem Tabita {po grecku Dorkas), czyniła dużo dobrego i rozdawała hojnie jałmużnę. W tym właśnie czasie zachorowała i umarła. Obmyto ją i złożono w pokoju na piętrze. Gdy (Piotr – uzupełń. R.R.U.) przybył na miejsce, zaprowadzono go do pokoju na piętrze… Piotr kazał wszystkim wyjść z pokoju, ukląkł i modlił się. Potem zwróciwszy się do ciała, rzekł: „Tabito, wstań!” A ona otwarła oczy i gdy zobaczyła Piotra, usiadła. Podał jej rękę i pomógł wstać.

Leave a Reply