POGLĄDY JÓZEFA ŚWITKOWSKIEGO CZ. II

V. Magnetyzm nie jest środkiem łagodzącym objawy, lecz usuwającym przyczynę. Zdarza się, że po zabiegu następuje pogorszenie: gorączka wzmaga się, bóle stają się dotkliwsze a nawet pojawiają się w miejscach, które były jakby zdrowe. To pogorszenie jest pocieszające, gdyż wskazuje na mocną reakcję i rokuje szybko poprawę. Typowym objawem jest tzw. przesilenie, kiedy to zazwyczaj pojawia się nasilenie dolegliwości. Zabiegi magnetyczne wywołują swój wpływ w organizmie powoli i stopniowo. Jeżeli magnetyzm nie pomoże, organizm w ogóle go nie przyjmie. Do wybitniejszych objawów podczas i po magnetyzowaniu należy: zmiana tętna, podniesienie ciepłoty ciała o 1 do 2°C. Przy chorobach żołądka i jelit mogą wystąpić: odbijanie i burczenie oraz przelewanie się pokarmów. Nasilić się może działanie nerek, oddawanie moczu, zaś u kobiet wzmożenie krwawienia miesięcznego. Magnetyzm zwiększa siłę mięśniową, co sprawdzić można dynamometrem. Zwiększa się siła ostrości widzenia. Osoby magnetyzowane mogą w ciemności widzieć promieniowanie z palców, oczu i głowy magnetyzera. Badanie dna oka stwierdza hiperfizjo- iogiczne napięcie naczyń krwionośnych na tylnej powierzchni oka (A. de Rochas). Najbardziej przekonującym jest działanie magnetyzera na rośliny. Po działaniu magnetyzera rośliny rosną szybciej, kwiaty rosną większe i bujniejsze. Magnetyzm ma działanie przeciwgnilne a przede wszystkim jonizuje powietrze, które staje się dobrym przewodnikiem elektryczności…”

Leave a Reply