POSTĘPOWANIE W CZASIE ZABIEGU MAGNETYZOWANIA

J.P.F. Deleuze doradzał magnetyzerom następujące postępowanie w czasie zabiegu: „Usiądź naprzeciw chorego, nieco wyżej od niego, aby kolana jego znalazły się między twemi, ujmij każdy jego kciuk w dwa palce (wskazujący i wielki) i zwróć wzrok na chorego, siedząc spokojnie przez 2 do 5 minut. Następnie wznieś ręce obie do głowy chorego, oprzyj je na jego barkach, potrzymaj je na nich przez minutę i potem, ledwie dotykając, przesuwaj je wzdłuż jego ramion z wolna aż do końców palców. Ponowiwszy ten zabieg (głaski) 5-6 razy, odwracając zawsze dłonie na zewnątrz, gdy powracasz niemi ku barkom, połóż potem choremu twe ręce na głowie. Zatrzymaj je przez chwilę i posuwaj w oddaleniu 3-5 cm od twarzy wzdłuż niej aż do dołka sercowego. Wstrzymaj je tu przez chwilę, kierując kciuki ku sercu a inne palce ku bokom ciała chorego, a wreszcie posuwaj ręce powoli do kolan, lub jeszcze lepiej do stóp chorego. Takie głaski wykonywaj przez większą część zabiegów. Ponadto powinieneś kilkakrotnie zbliżyć się do chorego, aby ręce twe dotknęły górnej części jego pleców, a potem przesuwały się wzdłuż kręgosłupa i lędźwi aż do kolan lub stóp. Po kilku głaskach możesz zaczynać już od barków. Kończąc zabieg, zrób kilka głasków wzdłuż rąk i nóg chorego aż po końce palców w powietrze, a wreszcie w oddaleniu 8 do 10 cm od jego twarzy i piersi wykonaj kilka głasków poprzecznych. W ten sposób zbliżywszy ręce (obie razem), odsuwasz je potem szybko od siebie na zewnątrz, jak gdybyś z nich coś strzepywał. Ważne jest, żeby głaski szły zawsze od głowy do kończyn, a nigdy odwrotnie. Ręce należy szeroko rozstawić, wracając niemi w górę do głowy, a dłonie odwrócić wtedy na zewnątrz. Głaski te należy zakończyć głaskami krótkimi, od kolan do stóp. Głaski długie są odpowiednie we wszystkich mniej więcej wypadkach, gdyż magnetyzm rozchodzi się po całym organizmie chorego i skupia się w tych miejscach, które go najwięcej potrzebują. Aby udzielić choremu uspokojenia i orzeźwienia, wykonuje się przy końcu kilka głasków długich w oddaleniu 1 do 1,5 m od chorego. Robiąc głaski, należy zużywać tylko tyle siły mięśniowej, ile jej wystarcza na utrzymanie rąk w powietrzu i nie robić ich za szybko. Jeden głask długi powinien zużywać około pół minuty czasu…”

Leave a Reply