SPOSTRZEŻENIA J. ŚWITKOWSKIEGO

J. Świtkowski twierdził, że istotną sprawą podczas magnetyzowania jest przestrzeganie biegunowości ciała. Tak np. przód głowy u mężczyzny i górna część klatki piersiowej odpowiadają biegunowi ujemnemu, a tył głowy dodatniemu: brzuch zaś dodatniemu a plecy ujemnemu. U kobiet te same części ciała mają bieguny przeciwne. Podczas zabiegów bieguny magnetyzera i pacjenta powinny być naprzeciw siebie odmienne.

Głaski powolniejsze są skuteczniejsze od wykonywanych szybko. Bardzo ważne jest skupienie się na wykonywanym zabiegu. Milczenie podczas zabiegu daje większe efekty! Bardzo ważnym spostrzeżeniem, dokonanym przez Świtkowskiego, jest odczucie intuicyjne przebiegu uzdrawiania. Na przykład w czasie trwania zabiegu może pojawić się wrażenie konieczności zmiany z głasków w nieruchome trzymanie rąk lub w określone ruchy ręką. Tym i innym odczuciom należy całkowicie poddać się, jak radzi Świtkowski, a wyniki wówczas na pewno będą dobre.

Do ciekawszych odczuć u magnetyzera należy odczucie bólu w tych miejscach, które odpowiadają chorym miejscom pacjenta. Dolegliwości te mijają stosunkowo szybko. Działanie magnetyzmu jest możliwe w tych organach chorego, które nie zatraciły zdolności funkcjonowania, zaś niemożliwe jest odrastanie amputowanej nogi czy np. zregenerowanie zniszczonej nowotworem wątroby.

Istotnym też zdaje się być zmywanie z rąk po zabiegu fluidów chorych. Ma ten zabieg znaczenie raczej psychiczne. Czas zabiegu, według Świtkowskiego, nie powinien być zbyt długi – od 10 do 20 minut. Zabieg można powtórzyć po 1 do 2 godzinach.

Leave a Reply